پست وبلاگ

بابا شیو :‌خوب است بعضی وقت ها تصمیم گیرنده نباشیم .

بابا شیو :‌خوب است بعضی وقت ها تصمیم گیرنده نباشیم .

در این تد (sometimes its good to give up the drivers seat)از تجربه ی دردناک همسرش در ابتلا به بیماری سرطان سخن می گوید .
به نظر او درد آورترین و دردناک ترین قسمت این داستان نه تعداد دفعات پی در پی مراجعه به بیمارستان بود و نه شوک اولیه فهمیدن بیماری ، بلکه دلخراش ترین قسمت این داستان این بود که آن ها تصمیم، پشت تصمیم ، می گرفتند ، تصمیماتی که بر عهده آنان گذاشته می شد .
ما همانند ضرب المثل ( هنگام تصمیم گیری ها ، به خصوص تصمیم گیری های مهم ، بهترین اینه که مسئول باشی ، بهترین اینه که کنترل کننده باشی ، بهترین اینه که در صندلی رانند ه باشی ) ، در این تجربه قطعا در صندلی راننده قرار گرفته بودیم و تصمیات را می گرفتیم .
آیا هیچ صحت و صدقی در کل این ماجرا هست که وقتی تصمیمی می گیرید ، بهترین اینه که در صندلی راننده باشید ، مسئول بوده و امور را تحت اختیار داشته باشید ؟ یا آیا شرایطی هم هست که بهتره ما در صندلی کمک راننده باشیم و شخص دیگری رانندگی کند ؟
مثل یک مشاور مالی امین یا یک دکتر مورد اعتماد .
بابا شیو متخصص نورومارکتینگ است و پژوهش جالبی را در این مورد انجام داده که در آن دلیل اینکه حق انتخاب منجر به شک و تردید می شود را ارزیابی می کند و پیشهاد می دهد که واگذاری حق انتخاب – به خصوص در موارد مرگ و زندگی – احتمالا بهترین کار ماست .
در این پژوهش کسانی که در صندلی راننده قرار داشتند و تصمیم گیرنده بودند قادر به حل تعداد کمتری از معماها بوده ، تلاش کمتری در حل مسئله انجام دادند ، پافشاری کمتر و غیره .
حال این مسئله ما را به این سوال می رساند که چرا این اتفاق می افتد؟ وما تحت چه شرایطی شاهد اینگونه نتایج هستیم جایی که مسافرین در مقایسه با رانندگان، عملکرد بهتری داشته و نتایج بهتری ارائه می دهند؟
تمامش بستگی به چیزی دارد که بابا شیو آن را INCA می نامد ، که مخفف جمله ی ماهیت واکنشی که شما دریافت می کنید در قبال تصمیمی است که می گیرید . شما از واکنش مطلع هستید ، چه در حل معما باشید و چه نباشید .
و اگر این واکنش در ابتدا منفی باشد ، که این ممکن است در حوزه پزشکی نیز رخ دهد ، به طور مثال در مراحل ابتدایی درمان واکنش منفی است ، قبل از اینکه مثبت شود .
این حالت تصمیم شما را در ابهام فرو می برد ، اعتمادی که در تصمیم و اجرای آن داشتید کاهش می دهد و باعث نتایج مطلوب کمتر خواهد شد .
در این ماجرا من و همسرم تصمیم گرفتیم که در صندلی کنار راننده بنشینیم و بگذاریم همه تصمیات را پزشکان بگیرند ، آرامش روحی که در پی این تصمیم بود ، تغییر فوق العاده ای به وجود آورد .

مشاهده این سخنرانی جذاب را از دست ندهید

درباره ی گروه رفتار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *