پست وبلاگ

از آریلی بپرسید: چگونه دست رد به سینه‌ی دونات‌ها بزنیم؟

از آریلی بپرسید: چگونه دست رد به سینه‌ی دونات‌ها بزنیم؟

دن عزیز
من اغلب در حال جنگیدن با وسوسه هستم، و معمولا وسوسه پیروز می شود. من میخواهم که بهتر غذا بخورم، بیشتر ورزش بکنم، مقدار بیشتری برای دوران بازنشستگی‌ام پس انداز کنم و به طور کلی در هنگام تصمیم گیری آینده را در نظر بگیرم.
آیا من می توانم بر وسوسه‌ام غلبه کنم؟
 – جان
 
هیچ پاسخ ساده ای برای این مشکل قدیمی وجود ندارد. همانطور که اسکار وایلد مشهور می گوید :”من می توانم در برابر هر چیزی مقاومت کنم بجز وسوسه!”
جریان بی پایان بدام انداختن‌ها در طول روز، گرفتن تصمیم های خوب را سخت می کند. حتی اگر اینجا و آنجا هم مقاومت کنیم، در نهایت دفعات زیادی شکست خواهیم خورد.
این دقیقا همان جاییست که قوانین شخصی می توانند کمک کنند. در واقع، ما برای ساختن یک دستورالعمل، یک بار تصمیم میگیریم و از آن به بعد، تنها یک خط مشی از پیش تعیین شده را دنبال می کنیم، که زندگی را به مراتب ساده تر می کند.
تصور کن که شخصی در اداره‌ی شما، هرروز جعبه ای دونات می آورد و شما را وادار می کند برای زیاده‌روی کردن تصمیم بگیرید.
شما احتمالا می توانید گاهی اوقات بر وسوسه ی خود غلبه کنید، اما احتمالا در موارد دیگری شکست خواهید خورد.
اگر به طور ساده یک قانون شخصی داشتید که ” در طول هفته‌ی کاری دونات نمیخورم”  می توانستید این تصمیم های روزانه را دور بزنید.
مطمئنا، حتی قوی ترین افراد در میان ما گاهی اوقات این قوانین را زیر پا گذاشته اند، اما داشتن قانون های شخصی و اعلام کردن این قوانین به خودتان، به شما کمک می کنند که تسلیم نشوید.

Dear Dan,
 
I often fight with temptation, and it usually wins. I want to eat better, exercise more, save a bit for retirement and in general consider the future when I make decisions. How can I resist temptation?
 
—John
 
There’s no easy answer to this old problem. As Oscar Wilde famously said, “I can resist anything except temptation.” The endless stream of enticements throughout the day makes it hard to consistently make good decisions. Even if we resist an urge here and there, we tend to end up failing a lot.
 
That’s where personal rules can help. In effect, we make a one-time decision when we create a guideline, and from then on, we are just executing a pre-existing policy, which makes life considerably simpler.
 
Imagine that someone in your office brought in a box of doughnuts every day, forcing you to decide every day whether to indulge. You would probably be able to overcome the temptation from time to time, but you would also probably break down on other occasions. If you simply had a flat personal policy—no doughnuts during the workweek—you would bypass the daily decision.
 
Of course, even the strongest among us is likely to break such rules every now and then, but having a policy and declaring it to yourself will help to keep you from giving in.

مطالب مرتبط

درباره ی گروه رفتار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *