پست وبلاگ

تمرین ذهنی، توهمی بی فایده یا واقعیتی معجزه گر؟ – بخش دوم

تمرین ذهنی، توهمی بی فایده یا واقعیتی معجزه گر؟ – بخش دوم

چرا شبیه سازی ذهنی موثر است؟ به این دلیل که ما نمی توانیم رویداد ها و توالی ها را بدون فراخوانی ماژول های مغزی یکسانی که فعالیت های فیزیکی واقعی را فراخوانی می کند، تصور کنیم. اسکن های مغزی حاکی از آن است که هنگامی که افراد نور ناگهانی را تصور می‌کنند، قسمت تصویری مغزشان را فعال می‌کنند، هنگامی که تصور می کنند شخصی بر روی پوستشان ضربه می زند، منطقه ی بساوایی مغزشان را فعال می کنند.

فعالیت شبیه سازی ذهنی به درون سرمان محدود نمی شود. افرادی که کلماتی را که با ب یا پ آغاز می شوند تصور می کنند نمی توانند در برابر حرکت ظریف لب ها مقاومت کنند و افرادی که خود را در حال نگاه کردن به برج ایفل تصور می کنند، نمی توانند در برابر حرکت چشم به سمت بالا مقاومت کنند.
شبیه سازی ذهنی حتی می تواند پاسخ های فیزیکی احساسی را تغییر دهند: هنگامی که افراد آب می نوشند اما تصور می کنند در حال نوشیدن آب لیمو هستند، بزاق بیشتری ترشح می کنند.
شبیه سازی ذهنی به ما کمک می کند که احساساتمان را مدیریت کنیم. درمان استانداردی برای ترس های گوناگون مثل ترس از عنکبوت ها، صحبت کردن در جمع، سفر های هوایی و … وجود دارد. به عنوان دستورالعملی برای تمدد اعصاب داده می شود که از اضطراب جلوگیری می کند و از آنها خواسته می شود که تصور کنند در معرض آنچه از آن می ترسند قرار گرفته اند.
اولین تصویرسازی پیرامون ترس آغاز می شود. به عنوان مثال، شخصی که از سفر هوایی می ترسد کارش را از فکر کردن به رانندگی به سمت فرودگاه آغاز می کند. پزشک بیمار را درون مجموعه ای از تصویرسازی هایی که او را به مرکز ترس نزدیک و نزدیک تر می کنند هدایت میکند.(حالا دور موتور هواپیما روی باند پرواز تند شده و صدای آن بلند و بلندتر می شود…)
هر موقع که تصویر سازی اضطراب ایجاد می کند، فرد برای لحظه ای مکث کرده و از تکنیک تمدد اعصاب برای بازیابی تعادل استفاده می کند.
توجه داشته باشید که این تصویر سازی ها بر خود رویداد تمرکز دارند، یعنی فرآیند، نه نتایج. ترس هیچکس با تصور اینکه بعد از رها شدن از آن چیز ترسناک چقدر خوشحال خواهد بود، درمان نشده است.
شبیه سازی ذهنی به حل مسئله کمک می کند. شبیه سازی رویداد، حتی در موقعیت های برنامه ریزی موشوعات عادی، به ما کمک می کند به چیزهایی فکر کنیم که در غیر آن صورت آنها را نادیده می گرفتیم، علاوه بر این شبیه سازی ذهنی به ما کمک می کند که پاسخ مناسبی برای موقعیت های آینده پیش بینی کنیم.
پژوهش ها نشان می دهد که تمرین ذهنی می تواند مانع بازگشت افراد به عادت های بد نظیر سیگار کشیدن، نوشیدن بیش از حد یا پرخوری شود.فردی که تلاش دارد مشکل نوشیدن الکل خود را حل کند، اگر در ذهن خود تمرین کند که آخر هفته را چگونه بگذراند حال و روز بهتری دارد.
شاید تاثیر شبیه سازی ذهنی بر ایجاد مهارت از همه شگفت آورتر باشد. مروری بر سی و پنج مطالعه که شامل ۳۲۱۴ شرکت کننده بود، نشان داد که تمرین ذهنی در تنهایی یعنی ساکت و بی حرکت نشستن و تصور انجام کامل و موفقیت آمیز کاری از ابتدا تا انتها، به میزان قابل توجهی عملکرد را بهبود می بخشد. شگفت آور نیست که تمرین ذهنی برای کارهایی که فعالیت های ذهنی بیشتری دارند(به عنوان مثال نواختن شیپور) نسبت به فعالیت های فیزیکی (مانند حفظ تعادل) موثرتر است، اما در مجموع منافع حاصل تمرین ذهنی در تنهایی، دو سوم تمرین فیزیکی واقعی است.

منبع :کتاب ایده عالی مستدام-چیپ هیث و دن هیث

مطالب مرتبط

درباره ی گروه رفتار

4 دیدگاه در “تمرین ذهنی، توهمی بی فایده یا واقعیتی معجزه گر؟ – بخش دوم

  1. دنیل کاهنمن در کتاب تفکر کند و سریع مثالی در مورد یک ورزش می زند که می گوید: عده ای ۱۰۰ درصد زمان خود را در تمرین فیزیکی گذاشتند، عده ای ۲۵درصد تمرین به صورت ذهنی و ۷۵ درصد فیزیکی، عده ای ۵۰درصد ذهنی و ۵۰درصد فیزیکی، و عده ای ۷۵درصد ذهنی و ۲۵درصد فیزیکی، با کمال ناباوری نتایج به این صورت رقم می خورد: افرادی که به ترتیب تصور ذهنی بیشتری داشتند نتایج بهتری را در مسابقه ورزشی گرفته بودند.

  2. در آزمایشی بررسی کرده بودند که افرادی یک فعالیت ورزشی رو انجام میدهند و از مغز آن ها تصویر برداری مغزی شده بود، عده ای دیگر همان فعالیت ورزشی را در ذهن خود تصور کرده بودند و از مغز آن ها تصویربرداری شده بود. مشاهده شده که در هر ۲حالت دقیقا نواحی مشابهی در مغز روشن شده است و نتیجه گیری کرده اند که تصور یک فعالیت دقیقا مشابه انجام همان فعالیت می باشد.

  3. در گذشته یک روایت شنیده بودم در اهمیت فکر نکردن به مسائل مربوط به گناه که می گفت: اگر عمل گناه رو مثل آتیش گرفتن یک خونه در نظر بگیریم، فکر به گناه درسته که باعث آتیش سوزی خونه نمیشه، اما سیاهی دود دیوارهای خونه رو سیاه می کنه. همیشه در مورد معنای عجیب این جمله فکر می کردم الان تقریبا میتونم با بحث بالا ربطش بدم.

  4. استرهیکس میگه اگه یه شخص ۱۷ثانیه فکر کند اندازه ۲۰۰۰ نفر کار فیزیکی انجام داده معادل یک سال کاری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *