پست وبلاگ

تمرین ذهنی، توهمی بی فایده یا واقعیتی معجزه گر؟ – بخش اول

تمرین ذهنی، توهمی بی فایده یا واقعیتی معجزه گر؟ – بخش اول

گمان نمی کنم کسی تا کنون اسم تمرین ذهنی به گوشش نخورده باشد، بارها مباحث کامل و مفصلی از تمرین ذهنی در مورد مسائل مختلف ارائه شده است. اینکه در ذهنتان موقعیتی را تصویر سازی کنید و آن طور که ترجیح می دهید شرایط را جلو ببرید.
از گروهی از دانشجویان دانشگاه UCLA خواسته شد که به یک مشکل جاری در زندگیشان فکر کنند. چیزی که به آنها استرس وارد می کند اما در آینده قابل حل شدن است، نظیر مشکلی با تکلیف کلاسی یا مشکلی در رابطه با یکی از دوستان.

دانشجوبان به سه گروه تقسیم شدند و به هر گروه ساختار های مختصری مربوط به حل مسئله داده شد.
گروه اول:این که درباره ی موضوع فکر کنید، بسیار مهم است درباره ی آن بیشتر یاد بگیرید، به کار هایی که می توانید انجام دهید فکر کنید، گام هایی برای حل آن بردارید
گروه دوم: چگونگی رخ دادن این مشکل را تجسم کنید. شروع مشکل را تصور کنید، با دقت و جزییات اولین حادثه را مرور کنید. حوادث را به همان ترتیبی که روی داده اند، مرور کنید. محیط را تصور کنید، اقداماتی که انجام دادید را تجسم کنید.
گروه سوم: تصور کنید که این مشکل دارد برطرف می شود و شما در حال خروج از این شرایط استرس زا هستید. آن حس آسودگی و رهایی را تصور کنید. اعتماد به نفسی را تصور کنید که پس از حل موفق مشکل به دست می آورید.
از اعضای هر سه گروه خواسته شده بود روزانه ۵ دقیقه روی تکرار شبیه سازی وقت بگذارند و نتیجه را یک هفته بعد به آزمایشگاه گزارش کنند.
کدام یک از گروه ها در مواجهه با مشکلشان عملکرد بهتری داشته اند ؟
گروه دوم یعنی گروهی که چگونگی بروز مشکل را شبیه سازی کردند، تقریبا در تمام ابعاد بهتر عمل کردند.
شبیه سازی رویداد های گذشته بسیار مفید تر از شبیه سازی نتایج آینده است. هنگامی که پس از یک هفته افراد به آزمایشگاه مراجعه کردند، احتمال بیشتری وجود داشت که گروه دوم اقدام خاصی برای حل مشکلشان انجام داده باشند.
شاید فکر کنید که این نتایج اندکی با منطق متضاد هستند، زیرا ادبیات روان شناسی مردمی پر از استادانی است که به شما اصرار می کنند موفقیت را تجسم کنید. به نظر می رسد که فقط گرایش های ذهنی مثبت نسبت به موضوعی، برای انجام اقدام کافی نیست. شاید استادان مالی نباید به ما بگویند تصور کنید که بسیار ثروتمند هستید، به جای آن باید به ما بگویند گام هایی که منجر به فقیر شدنمان می شود را در ذهنمان مرور کنیم!

منبع : کتاب ایده عالی مستدام-چیپ هیث و دن هیث

مطالب مرتبط

درباره ی گروه رفتار

7 دیدگاه در “تمرین ذهنی، توهمی بی فایده یا واقعیتی معجزه گر؟ – بخش اول

  1. من تا الان هر مطلبی در این مورد خونده بودم بیشتر تشویق به تصور لحظه نهایی و پیروزی کرده بود، باید این راه حل رو هم امتحان کنم.

    1. علتی که گفته میشه چگونگی بروز مشکل رو در ذهن مرور کنید تا راه حل نهایی، احتمالا مرتبط است با کورتکس مغز. ثابت شده در قشر جلویی (کورتکس مغزی) توانایی برنامه ریزی و رسیدن به هدف وجود داره، اما برای اینکه بتونیم برنامه ریزی کنیم ابتدا مغز باید بدونه دقیقا مشکل چیه و چی می خواسته، همین تلاش ذهنی برای فهمیدن علت به وجود اومدن مشکل بخش زیادی از راه حل برای آینده میتونه باشه.

      1. با این حساب که همه ی آدما باید به آرزوهاشون برسن، اگر خود مغز توانایی برنامه ریزی اتوماتیک رو داشته باشه!

        1. این بستگی به شخصیت (ژنتیک) افراد داره، انسان هایی داریم که توانایی برنامه ریزی و رسیدن به اهداف رو برای ۱۵ سال آینده دارن که این توانایی بستگی به ژنتیک و تقویت شخصیت خودشون داره، و افرادی داریم که اگر همین امسال شانس خرید یه ماشین خوب رو نداشته باشن هیچ تلاشی نمی کنن و به زمین و زمان فحش میدن.

  2. لطفا قسمت های دیگه این پست رو هم داخل سایت قرار بدین. ممنون از زحماتتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *