پست وبلاگ

اوقاتی که نباید تصمیم بگیریم ( بخش اول )

اوقاتی که نباید تصمیم بگیریم ( بخش اول )

احساس ها، خواهی نخواهی زودگذر و ناپایدارند. گیر کردن در ترافیک ممکن است ناراحتمان کند اما ناراحتی از بین می رود، همانطور که خوشحالی حاصل از گرفتن یک هدیه نیز از بین می رود.
اگر در واکنش به آنچه که در لحظه احساس می کنیم به گونه ای پیرو انگیزه های آنی همان لحظه واکنش نشان دهیم، امکان دارد به خاطر رفتارمان مدت های مدیدی از زندگیمان را با تاسف و حسرت سپری سازیم.

بهترین مثالی که می توان برای این موضوع زد دعواهای روزمره ايست که در خیابان اتفاق می افتد و بعضا در آن شخص یا اشخاصی دچار جراحات شديد می شود و پس از وقوع اين اتفاق پشیمانی های زیادی برای افراد به بار مى آورد.
حتی خیلی از اوقات متوجه تاثیر عوامل مختلف بر روی تصمیم گیری نمی شویم و تصمیم های کوچکی می گیریم که مدت ها احساس اطرافیان خود را تغییر می دهیم. فرض کنید در محل کار به دلیل یک مشکل شخصی عصبانی هستید و در جلسه هفتگی کارکنان وارد می شوید و می بینید که همه مشغول گپ و گفت و گو هستند، درهمان لحظه شروع می کنید با جدیت در مورد اهمیت وقت حرف می زنید و آن ها را سرزنش می کنید، عصر همان روز مشکل شخصی از بین می رود اما اثر آن تصمیم در مورد کارکنان تا مدت ها باقی می ماند.
به همین دلیل است که خرد جمعی به ما می گوید”به فردا موکولش کن” “تا ۱۰ بشمار” و “صبر کن تا آتشت سرد شود” بعد تصمیم بگیر. وقتی که احساسی بویژه خشم بهترین ها را از ما می گیرد ما “چشم باز می کنیم”
گاهی اوقات به خاطر یک اتفاق کوچک یک تصمیم کوچک می گیریم که باعث می شود تا مدت های زیادی پشت سر همان تصمیم قرار بگیریم، این مورد به این صورت اتفاق می افتد:
تصمیم ها ===> احساس ها ===> تصمیم دراز مدت
یک روز که حال خوبی نداریم به همسایه بغل دستی سلام نمی کنیم و احساس بی تفاوتی به وجود می آوریم، همین احساس باعث می شود تا مدت زیادی به همان روند سلام نکردن و بی تفاوت بودن ادامه دهیم.
پس به یاد داشته باشیم که همیشه نباید تصمیم بگیریم، باید تمرین کنیم برای لحظاتی که حال خوبی نداریم جلوی تصمیم گیری را بگیریم. شاید یکى از راه حل هاى موجود براى حل این مسئله ساختن جدولى به اسم جدول تصميم گيرى باشد که در لحظاتی که فکر می کنید شرایط مناسبی برای تصمیم گیری نداريد، آن تصمیم را داخل جدول بگذارید و برایش زمان مناسب تعیین کنید.

مطالب مرتبط

درباره ی گروه رفتار

2 دیدگاه در “اوقاتی که نباید تصمیم بگیریم ( بخش اول )

  1. من مدت زيادى روى همين مسئله ى تصميم نگرفتن در عصبانيت فكر كردم ولى تغيير اين عادت بسيار كار مشكلى است

    1. یک پیشنهاد می تونیم به شما داشته باشیم، در هنگام عصبانیت به جای جلوگیری از تصمیم، برای تصمیم خود زمان تعیین کنید. مثلا بگویید فردا ظهر در این مورد تصمیم می گیرم. و همیشه این مورد رو باید در نظر داشته باشیم که تصمیم های هرچند کوچک شاید زنجیره ی طولانی از تصمیم ها را برای ما در پی داشته باشند. انسان ها در حالت برانگیخته ممکن است بر روی آبروی خود هم ریسک کنند. عادت ها غیر قابل از بین بردن هستند اما دانستن این مطالب در مرور زمان باعث کنترل و تغییر عادات خواهد شد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *