پست وبلاگ

مفهوم گله گرايى

مفهوم گله گرايى

یکی از مفاهیمی که در لنگر بررسی کردیم این بود که نخستین تاثیرگذاری ها و تصمیم ها مهم هستند. در این جا گله گرایی را مطرح و بررسی می کنیم.
گله گرایی فرآیندی است که از طریق آن نخستین تصمیمات مان به صورت عادت های دیر پا در می آیند. برای نشان دادن این فرآیند به مثال زیر توجه کنید. دارید از کنار رستورانی می گذرید و دو نفر را میبینید که برای ورود در صف انتظار ایستاده اند، پس شما هم پشت سر آن ها می ایستید. نفر بعدی قدم زنان از راه می رسد (( باید رستوارن محشری باشد)) و به صف می پیوندد. دیگران هم می پیوندند. ما این رفتار را گله گرایی می نامیم.
گله گرایی زمانی رخ می دهد که ما بر پایه ی رفتار قبلی سایر آدم ها، چیزی را خوب یا بد تصور کنیم و خودمان عینا دست به همان کار بزنیم. اما نوع دیگری از گله گرایی هم وجود دارد نوعی که آن را “خود گله گرایی” می نامیم. و زمانی رخ می دهد که ما بر پایه ی رفتار قبلی خودمان به خوب یا بد بودن چیزی اعتقاد پیدا می کنیم. اصولا به محض اینکه ما اولین نفر در صف رستوارن می شویم شروع می کنیم پشت سر خودمان در تجربیات بعدی صف می کشیم.

از مشکلات گله گرایی می توان به این نکته اشاره کرد که دفعات بعدی که سراغ آن تصمیم می رویم که از فلان رستوران غذا تهیه کنیم یا … به منطقی بودن تصمیم نگاه نمی کنیم، به این نکته توجه می کنیم که حتما دفعه اول با خودمان تصمیم منطقی گرفتیم و این خرید را انجام داده ایم پس دیگر نیازی به تحلیل نداریم و این خرید را انجام می دهیم.
در اجتماع نیز هر زمان که اطلاعات کافی نداریم پشت سر تصمیم های دیگران قرار می گیریم. مثلا اگر متوجه شویم که گوشه خیابان کسی نیاز به کمک دارد اما چند نفر از کنار فرد مورد نظر عبور می کنند و به او توجه می کنند اما کمک نمی کنند، احتمال اینکه توقف کنیم و به فرد مورد نظر کمک کنیم خیلی پایین می آید چون احساس می کنیم نفرات قبلی این تصمیم را منطقی گرفتند و ما هم پشت سر تصمیم آن ها می ایستیم.

مطالب مرتبط

درباره ی گروه رفتار

2 دیدگاه در “مفهوم گله گرايى

  1. مبحث بسيار جالبى رو مطرح كرديد ،واقعا گله گرايى تأثير زيادى در اجتماع از نظر سياسى ،اقتصادى و فرهنگى دارد،چگونه ميتوان خود را به تفكر منطقى عادت داد و تحت تأثير احساسات و تفكرات جمعى كه باعث رفتار بدون تفكر ميشود و معمولا تبعات جالبى هم ندارد قرار نگرفت؟

    1. دن آریلی در کتاب نابخردی های پیش بینی پذیر راه حلی برای جلوگیری از گله گرایی پیشنهاد می کند به این ترتیب که در مورد کارها و تصمیم هایی که به صورت عادت انجام می دهیم از خودمان سوال بپرسیم. از خودمان بپرسیم برای بار اول چرا آن تصمیم را گرفتیم، همچنین بپرسیم که چه سودی از انجام دادن این تصمیم نصیبمان می شود و چه ضرر هایی را متحمل می شویم، و راه حل های جایگزینی را که می توانستیم به جای آن امتحان کنیم نیز در نظر بگیریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *